Insulina w handlu
W handlu dostępnych jest kilkanaście różnych postaci insulin uzyskiwanych z trzustek świńskich albo wołowych. Poszczególne preparaty różnią się stopniem czystości, pH, postacią, dodatkami modyfikującymi długość trwania działania hormonalnego. W porównaniu z wołową insulina wieprzowa wchłaniana jest szybciej, działa słabiej antygenowe, łączy się kilkakrotnie silniej z globulinami nośnikowymi osocza ludzkiego. Z tych względów wykorzystywana jest do produkcji preparatów działających krótko, takich jak insulina zwykła, maksirapid i semi-lente. W preparatach o działaniu wybitnie przedłużonym wykorzystywana jest głównie insulina wołowa. Większość insulin ma odczyn obojętny (pH 6,9—7,5), dzięki czemu w czasie wstrzyknięć są mało bolesne i nie powodują nasilonych odczynów miejscowych. Dla zobojętnienia naturalnego kwaśnego odczynu insuliny stosowane są roztwory buforowe: octanu sodu, fosforanu dwusodowego, rzadziej siarczanu. Grupa naturalnych insulin krystalicznych oraz insulina globinowa mają odczyn wybitnie kwaśny (pH 2,5—3,8). Stopień czystości preparatu hormonalnego ma duże znaczenie zarówno dla uzyskania skutecznego wyniku leczenia, jak i dla zmniejszenia odsetka powikłań.