Leki immunosupresyjne
Leki immunosupresyjne, cytostatyki (cyklofosfamid w dawce l—4 mg/kg na dobę, Leukeran w dawce 0,1—0,4 mg/kg na dobę) są stosowane w leczeniu różnych postaci kzn u dzieci. Mechanizm ich działania nie jest jasny. Brak jest korelacji między wynikami klinicznymi a stopniem immunosupresji. Co więcej, nie ma pewności, którzy chorzy z kzn wymagają immunosupresji, a którzy immunostymulacji, bo niewątpliwie część z nich nie wykazuje nadmiernej wrażliwości, lecz pewną niewydolność układu immunologicznego. W większości badań prowadzonych w sposób kontrolowany nie wykazano przekonywająco, że zmieniają one istotnie przebieg choroby. Wyjątek stanowi cyklofosfamid, który jest lekiem skutecznym w leczeniu toczniowego zapalenia nerek, oraz submikroskopowego kzn przebiegającego ze znaczną zależnością od glikokortykosteroidów lub opornością na to leczenie. Dawki cyklofosfamidu polecane przez różnych autorów w leczeniu submikroskopowego kzn są różne — średnio wynoszą 2,5 mg/kg; okres leczenia od 8 tygodni do 6 miesięcy. Minimalny okres skutecznego leczenia nie jest ostatecznie ustalony. Wydaje się, że ze względu na udowodnioną toksyczność dla gonad powinien on być możliwie krótki. Niebezpiecznym powikłaniem tego leczenia jest również chemiczne zapalenie pęcherza, mogące prowadzić do trwałego i ciężkiego jego uszkodzenia.