Leki przeciwzakrzepowe
Stosowane są w gwałtownie postępującym kzn, w mezangiokapilarnym kzn o szczególnie ciężkim przebiegu, w nefropatii w chorobie Schónleina-Henocha, w ciężkich postaciach zespołu mocznicowo-hemolitycznego, w niewydolności nerek w przebiegu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego oraz zakrzepie żyły nerkowej. Dzielą się na: Leki fibrynolityczne. Streptokinaza, aktywator nieczynnego enzymu plazminogenu, przez jego aktywację prowadzi do rozpuszczenia świeżych (do 72 godzin) zakrzepów. Dawki u dorosłych wynoszą 250000 j.m./l,73 m2-(u dzieci odpowiednio do powierzchni ciała) w szybkim (10-minutcwym) wstrzyknięciu dożylnym z następową dawką podtrzymującą we wlewie kroplowym w ilości 100000 j.m. (l godzina). Przy wysokim poziomie an-tystreptolizyn wstępna dawka musi być większa. Czas trombinowy w przebiegu skutecznego leczenia powinien być wydłużony 2-krotnie i tym wskaźnikiem należy się kierować w ustalaniu dawki podtrzymującej. Ankrod (Arwin) jest enzymatyczną frakcją jadu węża malajskiego. Działa na zasadzie obniżenia poziomu fibrynogenu w osoczu przez kompleksowe łączenie się z nim, co hamuje jego przejście we włóknik. Stosowany jest w dawce l—3 j.m./kg, dożylnie 'w powolnym wlewie kroplowym.